PHPinfoBoard v.3    http://www.cubabylonia.com     สถานภาพการประมงหอยหวานในประเทศไทย             การประมงหอยหวานกระทำด้วยการใช้เครื่องมือประมงประเภทลอบดัก (Trap fishing gear) ลอบหอยหวานใช้เหยื่อเป็นตัวล่อให้หอยหวานเข้าลอบ โดยเหยื่อที่ใช้ได้แก่ปลาหรือปูที่ตายแล้วหรือดองเกลือ เพื่อให้มีกลิ่นดึงดูดหอยให้เข้ามากินเหยื่อในลอบ ลอบหอยหวานมีรูปร่างและวิธีการใช้แตกต่างกันไปในแต่ละพื้นที่อาทิเช่นลอบหอยหวานบริเวณตำบลบ้านเพ จังหวัดระยองเป็นลอบทรงสี่เหลี่ยมขนาดประมาณ 35.0x40.0x30.0 เซนติเมตร. โครงสร้างทำด้วยเหล็กเส้นขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 20 มิลลิเมตร มีช่องทางเข้า 2 ทาง (งา) ตัวลอบบุด้วยอวนโพลีเอทีลีน ขนาดตา***ง 2.5 เซนติเมตร สำหรับลอบหอยหวานบริเวณบ้านเก่า จังหวัดเพชรบุรี เป็นลอบทรงสี่เหลี่ยมเช่นกัน แต่มีช่องทางเข้า 4 ทางส่วนประกอบของลอบหอยหวานประกอบด้วยตัวลอบ เชือกไนลอนที่มีความยาวเท่าระดับความลึกของพื้นที่ และทุ่นลอยที่ใช้เป็นสัญลักษณ์ในการกู้ลอบ             การวางลอบหอยหวานสามารถกระทำได้สองแบบคือการวางลอบแบบเดี่ยวเป็นการวางลอบชุดละ 1 ใบ และการวางแบบสาย (Long line) เป็นการวางลอบเป็นชุดๆ ละ 10-20 ใบ ซึ่งการวางลอบแบบหลังนี้สามารถประหยัดการลงทุนและไม่เปลืองแรงงาน นอกจากนี้การประมงหอยหวานยังสามารถใช้ลอบปูม้าแบบพับได้ ซึ่งเป็นลอบทรงสี่เหลี่ยม โครงสร้างทำด้วยลวดขนาดใหญ่ มีช่องทางเข้า 2 ทางและตัวลอบบุด้วยอวนโพลีเอทีลีนเช่นกัน จากการศึกษาของนิลนาจ ชัยธนาวิสุทธิ์และอนุตร กฤษณะพันธุ์ (1998) พบว่าหอยหวานที่จับได้มีความยาวเปลือกและน้ำหนักเฉลี่ย 69.0 มิลลิเมตร. และ 46.7 กรัมต่อตัวตามลำดับ             โดยลอบหอยหวานมีปริมาณการจับต่ำและมีความผันแปรในแต่ละลอบและแต่ละวันสูงมาก โดยมีปริมาณการจับเฉลี่ย 3.6 กิโลกรัมต่อเที่ยวต่อลำ (3-7 กิโลกรัมต่อเที่ยวต่อลำ) โดยเรือ 1 ลำสามารถบรรทุกลอบได้ประมาณ 50-70 ใบ นอกจากหอยหวานที่เป็นสัตว์เป้าหมายหลักแล้ว แต่ยังมีสัตว์เศรษฐกิจชนิดอื่นๆ อีก 5 ชนิดคือเม่นหนามสั้น ปูม้า ลูกปลากะรัง หอยเต้าปูน และม้าน้ำ ปัจจุบันการประมงหอยหวานถือเป็นอาชีพเสริม เพราะปริมาณการจับหอยหวานได้ผลตอบแทนทางเศรษฐกิจที่ไม่เพียงพอต่อการลงทุน   cubabylonia   22 Aug 2008 - 14:53